امتياز عليخان العرشي
76
ترجمه استناد نهج البلاغه ( فارسى )
مدارك نامهها در كتاب نهج البلاغه ، كنار خطبهها نامههايى قرار دارد كه در اين قسمت به بررسى مدارك و اسناد آنها مى پردازيم ( 1 ) . 1 - نامهء نخستين به مردم كوفه : هنگام گذار از مدينه به بصره . « اما بعد فانى اخبركم عن امر عثمان حتى يكون سمعه كعيانه ان الناس طعنوا عليه ، فكنت رجلا من المهاجرين اكثر استعتابه و أقل عتابه » ( 2 ) إلخ ( ج 3 ، ص 3 ) . ابن قتيبه ( الامامة و السياسة ، ص 68 ) ، ابن الشيخ ( امالى ، ص 87 ) و شيخ - مفيد در ( كتاب الجمل ، ص 116 و 124 ) . 2 - نامهء سوم : به شريح بن الحارث كه به فرمان امام به قضاء نشسته بود . « يا شريح ، اما انه سيأتيك من لا ينظر فى كتابك و لا يسألك عن بينتك » ( 3 ) إلخ ( ج 3 ، ص 5 ) . شيخ صدوق در ( امالى ، مجلس 51 ) .
--> ( 1 ) اين نامهها بر اساس ترتيبى است كه در نهج البلاغههاى چاپى پشت يكديگر قرار داده شده است و اما از نظر تاريخى معتبر نيست . ( 2 ) اما بعد ، اينك شما را از كار عثمان آن سان بياگاهانم كه شنيدن آن مانند ديدن آن باشد . مردم به آشكار و نهان از او عيب مى گفتند و من يكى از مهاجران بودم كه او را مورد عتاب قرار مى دادم . . . . ( 3 ) اى شريح آگاه باش كه به زودى كسى نزد تو خواهد آمد كه نه از قبالهات پرسد و نه از گواهت . شريح بن الحارث از اصحاب على ( ع ) بود و در جنگها با او شركت كرد و صاحب شرطهء وى بود ( حاشيهء الغارات 2 570 )